Jakiś czas temu, na prośbę ludzi z Microsoftu, zabrałem się za pisanie artykułów. Miło mi poinformować, że udało się sfinalizować tworzenie części serii tekstów, które będą stanowić wprowadzenie, do tworzenia gier z wykorzystaniem Microsoft XNA.

Osobom, które są zainteresowane kolejnymi artykułami, nie mogę obiecać konkretnego terminu publikacji, ze względu na duży natłok obowiązków, jednak zachęcam do odwiedzania centrum i wspólnego budowania polskiej sceny XNA.

Obecnie dostępne artykuły:

1. Co to jest Microsoft XNA?
2. Przygotowanie środowiska pracy
3. Tworzenie projektu
4. Wstęp do grafiki 2d/3d

Spis całej zawartości, która jest zaplanowana, znajduje się tutaj.

Źrodło screena: link

Klasyczne przypisanie wartości do tej tablicy nic nie da, albowiem zostanie ona nadpisana przez Yii jego zawartością. Twórcy tego framework’a przyjęli, zresztą słusznie, że najlepszą alternatywą, będzie przechowywanie sesji w bazie danych.

Instalacja

Aby rozpocząć pracę z sesją, należy korzystać z dowolnego mechanizmu składowania danych używanego przez Yii , następnie w głównym pliku konfiguracyjnym, jako jeden z elementów, dodać następujący fragment kodu:

session'=>array(
            'class' => 'CDbHttpSession',
            'connectionID' => 'db',
            'sessionTableName' => 'dbsession',
        ),

Gotowe! Framwork samodzielnie utworzy niezbędną tabelę ‘dbsession’ w bazie danych, do której prowadzi połączenie, którego ID podano w konfiguracji.

Jak używać?

Od tego momentu, tablica z sesją dostępna jest przez wywołanie Yii::app()->session. Ponieważ dostępny jest zarówno setter jak i getter, do dowolnego elementu możemy odwoływać się przez klucz: Yii::app()->session['klucz'], oraz przypisywać dowolną wartość: Yii::app()->session['klucz'] = „wartość”.

Co to jest Srbac?

Srbac to gotowy moduł do Yii, który pozwala w wygodny i kompleksowy sposób zarządzać uprawnieniami w tym frameworku.

Pobierz polskie tłumaczenie Srbac 1.1.1

Factory.h

#import 

@interface Factory : NSObject {
	NSMutableDictionary *variable;
}

+(id)init;
+(void)setVar:(id)vari forKey:key;
+(id)getVar:(id)key;
+(void)removeVar:(id)key;

@end

Factory.m

#import "Factory.h"

@implementation Factory

static NSMutableDictionary *variable = nil;

+(id)init {
	if (!variable)
        variable = [[NSMutableDictionary alloc] init];
	return self;
}

+(void)setVar:(id)vari forKey:(id)key {
	if ( [variable objectForKey:(id)key] != nil )
		[self removeVar:(id)key];

	[variable setObject:(id)vari forKey:(id)key];
}

+(id)getVar:(id)key {
	return [variable objectForKey:(id)key];
}

+(void)removeVar:(id)key {
	if ( [variable objectForKey:(id)key] != nil ) {
		[variable removeObjectForKey:(id)key];
	}
}

@end

Instalacja

1. W pliku nazwa_aplikacji_prefix.pch, który jest dołączany na początku każdego pliku z kodem aplikacji, dodajemy #import „Factory.h”.
2. W metodzie (BOOL)application:(UIApplication *)application didFinishLaunchingWithOptions:(NSDictionary *)launchOptions, dodajemy na początku [Factory init].

Sposób użycia

• Dodajemy do fabryki obiekty za pomocą metody [Factory setVar:(id)NaszObiekt forKey:@"naszKlucz"];
• Pobieramy obiekt z fabryki za pomocą metody [Factory getVar:@"naszKlucz"];
• Usuwamy obiekt z rejestru za pomocą metody [Factory removeVar:@"naszKlucz"];

Foto: Flickr

/* Kolejka zadań - init (autorelease) */
NSOperationQueue *queue = [[NSOperationQueue alloc] init];

/* Stworzenie zadania, które dodamy do kolejki, które wywoła metodę "zadanie" w osobnym wątku */
NSInvocationOperation *operation = [[NSInvocationOperation alloc] initWithTarget:self selector:@selector(zadanie) object:nil];

/* Dodanie zadania do kolejki (wątku) */
[queue addOperation:operation];

[operation release];
[queue release];

W przypadku bardzo skomplikowanych operacji przy obiektach CoreData, szczególnie gdy np. dodawane jest wiele obiektów do bazy i wykonywana na NSManagedContext metoda save, może dojść do sytuacji, że coś pójdzie nie tak. Jak zachowa się aplikacja, gdy dojdzie do takiej sytuacji w głównym wątku? Odpowiedź nie jest jednoznaczna, albowiem zależy od bardzo istotnej rzeczy. Mianowicie zależy od tego, czy NSManagedContext został stworzony w obrębie wątku głównego czy też nowo utworzonego wątku pobocznego. W pierwszym przypadku, aplikacja przestanie odpowiadać, ale nie przestanie działać! Innymi słowy, aplikacja będzie próbować wykonać zapis do skutku, ale bez rezultatu. Rozwiązaniem tego problemu, jest stworzenie nowego obiektu NSManagedContext w obrębie metody zdarzenie, dzięki czemu, nawet jeśli któraś z operacji nie powiedzie się, aplikacja nadal będzie się wykonywać.

Więcej informacji na ten temat, można znaleźć w dokumentacji.

Link do obrazka promującego.

UITextField

W przypadku, UITextField, sprawa jest dość prosta i ogranicza się do dodania protokołu w pliku nagłówkowym (*.h), klasy w której potrzebujemy przechwycić zdarzenie klawiatury. Należy dodać zaraz po nazwie klasy lub klasie po której ona dziedziczy, następujący kod:

<UITextFieldDelegate>

Protokół ten, wprowadza kilka ciekawych metod, które można nadpisać. W wyżej opisanym przypadku, aby ukryć klawiaturę wystarczy w pliku nagłówkowym wprowadzić następujący kod:

- (BOOL)textFieldShouldReturn:(UITextField *)theTextField {

[naszTextField resignFirstResponder];

return YES;
}

Przykład ten zakłada, że w widoku znajduje się tylko naszTextField.

UITextView

W przypadku UITextView, wystarczy zmienić w pliku nagłówkowym protokół na:

<UITextViewDelegate>

a w metodzie, która przechwytuje kliknięcie, które w przypadku UITextView, tworzy nową linię w polu tekstowym, zastosować następujący kod:

- (BOOL)textView:(UITextView *)textView shouldChangeTextInRange:(NSRange)range replacementText:(NSString *)text;
{
if ( [text isEqualToString: @"\n"] ) {
[textView resignFirstResponder];
return NO;
}
return YES;
}

UITextView z zaokrągloną ramką jak w UITextField?

Czemu nie? Wystarczy zaimportować odpowiednią klasę:

#import  <QuartzCore/QuartzCore.h>

dzięki czemu otworem staną nowe właściwości w UITextView, pozwalające definiować kolor, grubość i zaokrąglenie ramki. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby UITextView wyglądał tak samo jak UITextField.

self.naszTextView.layer.borderWidth = 1;
self.naszTextView.layer.cornerRadius = 8;
self.naszTextView.layer.borderColor = [[UIColor lightGrayColor] CGColor];

Na koniec

Nie ma problemu, aby w widoku występowało wiele TextField’ów oraz TextView, wtedy wystarczy zastosować if’y w metodach przechwytujących lub switch’e jak kto woli.

Sponsor foto: link

[self performSelector:@selector(nazwaMetodyDoWykonania) withObject:self afterDelay: (delayJakoFloatOznaczajacySekundy)];

Logikę tego co się stanie, wkładamy do nazwaMetodyDoWykonania i gotowe!

Skąd ten wpis?

goProjekt, to system realizowany w ramach dotacji z z programu POIG 8.1.  Piszę o nim nie tylko dlatego, że jako programista, muszę mieć pojęcie o project management, ale również dlatego, że goProjekt wyszedł spod moich rąk.

Dla kogo ten system?

System docelowo ma stawiać na maksymalne user-friendly, ma być szybki (stąd między innymi niemal w całości wykorzystuje ajax) i ma być bezpieczny (stąd SSL i kilka innych zabiegów, które mają poprawić bezpieczeństwo).

Aplikacja jest obecnie w fazie beta, ale jest to już na tyle stabilna beta, że postanowiłem o niej napisać. Program oprócz ewidencji celów i zadań, posiada również system wiadomości, które mogą być wykorzystywane jako archiwum korespondencji (emaili) między użytkownikami, archiwum plików, gdzie można przechowywać różne wersje konkretnego pliku, cz w końcu archiwum tablic, które koncepcyjnie nawiązują do usługi Google Wave.

Do końca roku, zostanie wprowadzonych szereg nowych funkcjonalności, a korzystanie z goProjekt jest obecnie darmowe! W przyszłości, należy się spodziewać płatnej usługi, ale obiecuję, że cenowo bardzo konkurencyjnej względem innych tego typu produktów na rynku.

Zacznij już dziś

Jeżeli jeszcze nie miałeś do czynienia z project management, może właśnie zaczniesz swoją przygodę od poznania goProjekt?

http://goprojekt.pl

Rozwiązanie

Cała sztuczka polega na pobraniu wartości inputa, za pomocą metody val();

var content = $("input[name=nazwaPola]").val();

Oraz po wykonaniu .focus, nadpisaniu wartości ponownie do pola, co odznaczy tekst w polu.

$("input[name=nazwaPola]").focus.val(content);

Prawda, że proste?