UITextField

W przypadku, UITextField, sprawa jest dość prosta i ogranicza się do dodania protokołu w pliku nagłówkowym (*.h), klasy w której potrzebujemy przechwycić zdarzenie klawiatury. Należy dodać zaraz po nazwie klasy lub klasie po której ona dziedziczy, następujący kod:

<UITextFieldDelegate>

Protokół ten, wprowadza kilka ciekawych metod, które można nadpisać. W wyżej opisanym przypadku, aby ukryć klawiaturę wystarczy w pliku nagłówkowym wprowadzić następujący kod:

- (BOOL)textFieldShouldReturn:(UITextField *)theTextField {

[naszTextField resignFirstResponder];

return YES;
}

Przykład ten zakłada, że w widoku znajduje się tylko naszTextField.

UITextView

W przypadku UITextView, wystarczy zmienić w pliku nagłówkowym protokół na:

<UITextViewDelegate>

a w metodzie, która przechwytuje kliknięcie, które w przypadku UITextView, tworzy nową linię w polu tekstowym, zastosować następujący kod:

- (BOOL)textView:(UITextView *)textView shouldChangeTextInRange:(NSRange)range replacementText:(NSString *)text;
{
if ( [text isEqualToString: @"\n"] ) {
[textView resignFirstResponder];
return NO;
}
return YES;
}

UITextView z zaokrągloną ramką jak w UITextField?

Czemu nie? Wystarczy zaimportować odpowiednią klasę:

#import  <QuartzCore/QuartzCore.h>

dzięki czemu otworem staną nowe właściwości w UITextView, pozwalające definiować kolor, grubość i zaokrąglenie ramki. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby UITextView wyglądał tak samo jak UITextField.

self.naszTextView.layer.borderWidth = 1;
self.naszTextView.layer.cornerRadius = 8;
self.naszTextView.layer.borderColor = [[UIColor lightGrayColor] CGColor];

Na koniec

Nie ma problemu, aby w widoku występowało wiele TextField’ów oraz TextView, wtedy wystarczy zastosować if’y w metodach przechwytujących lub switch’e jak kto woli.

Sponsor foto: link

Rozwiązanie

Cała sztuczka polega na pobraniu wartości inputa, za pomocą metody val();

var content = $("input[name=nazwaPola]").val();

Oraz po wykonaniu .focus, nadpisaniu wartości ponownie do pola, co odznaczy tekst w polu.

$("input[name=nazwaPola]").focus.val(content);

Prawda, że proste?

Gdzie szukać?

Polecam odwiedzić stronę projektu, a w szczególności dział demo, który przedstawia namiastkę możliwości tej biblioteki. Bardzo dobrze skonstruowana dokumentacja, opisuje wszystkie funkcjonalności dostępne w tej bibliotece.

g.win.document is null

Problem ten wynika z próby ponownego utworzenia instancji TinyMCE w miejscu, w którym już istnieje jedna instancja, jednak ponieważ zawartość html została przeładowana, a Tiny nie usuwa automatycznie „siebie”, należy to robić ręcznie.

Aby to zrobić, należy w ustawieniach uruchamiających Tiny, zmienić ‘mode: „textareas”‘ na „none”.

tinyMCE.init({
....
mode : "none",
...
});

Dodawanie

Następnie po tym bloku kodu, należy wywołać dla każdego elementu, który chcemy zamienić na nasz edytor, następującą linie kodu:

tinyMCE.execCommand("mceAddControl", false, "'idElementu");

Gdzie „idElementu” wskazywać będzie na element (może to być zarówno div, jak i textarea jak i niemalże dowolny element DOM).

Usuwanie

Pozostało jeszcze usuwanie. Aby je zrealizować, wystarczy przed dodaniem sprawdzić czy istnieje już w pamięci instancja TinyMCE przypisana do określonego idElementu. Wystarczy zatem przed wcześniej wymienioną linią kodu odpowiedzialną za dodawanie instancji Tiny, dodać następujący fragment kodu:

if (tinyMCE.getInstanceById('idElementu'))
{
tinyMCE.execCommand('mceFocus', false, 'idElementu');
tinyMCE.execCommand('mceRemoveControl', false, 'idElementu');
}

Pobieranie zawartości

Z przydatnych metod, warto jeszcze wiedzieć, jak pobierać w dowolnej chwili zawartość (html) z naszego edytora. Realizuje się to przez następujące polecenie, które zwraca zawartość:

tinyMCE.get('idElementu').getContent()

W przypadku, jeżeli na jednej stronie, mamy wiele instancji TinyMCE równocześnie, wystarczy stworzyć obiekt pełniący rolę listy i przechowywać w nim kolejne id edytora. W ten sposób, wykorzystując foreach, będziemy mogli w łatwy i szybki sposób usuwać wiele instancji Tiny jednocześnie.

W odpowiedzi, jeden z twórców XNA Shawn Hargreaves, polecił mi przeczytanie tego artykułu. W skrócie ujmując, są 2 możliwości rozwiązania tego problemu:

1. napisanie własnego Shadera nie mniej skomplikowanego, co ten w BasicEffectcie, który uwzględnia pobieranie koloru z vertexa (a nie tylko textury)
2. drugie rozwiązanie, które jest moim zdaniem zdecydowanie prostsze – oteksturowanie całego modelu, co w sumie w grach jest standardem, bo łatwo można uzyskać bardzo ciekawie wyglądający model + dodatkowo bump’em zwiększyć poziom szczegółowości modelu.

Wpis reprezentuje surfujący pies.

Kolejna strona dołącza do listy realizacji, tym razem wykonana w ASP.NET.

Główna tematyka witryny, to nauka podstaw Visual Studio 2008 z wykorzystaniem języka C#.

Łączny czas obecnie zawartych prezentacji, wynosi około 100 minut, lecz nie ukrywam, że ta forma przekazywania wiedzy, wydaje mi się, szczególnie ostatnio stawać się coraz bardziej popularną, głównie ze względu na dużo większą dostępność łącz szerokopasmowych, które pozwalają na komfortowe odtwarzanie filmu, bez konieczności czekania, aż się zbufforuje.

Jako odtwarzacz, wykorzystałem open source’owy JW Player, który doskonale nadaje się do tego, ze względu na prostotę, dość dobrą dokumentację (w języku angielskim), oraz możliwość dodawania pluginów, modułów i skórek, z czego wiele gotowych jest dostępnych do pobrania, bez opłat. Do komercyjnych zastosowań wymagane jest wykupienie licencji.

ASP.NET – czy warto?

Może zanim odpowiem na pytanie czy warto, odpowiem czy przekonał mnie do siebie ten framework. Powiem krótko, dużo zalet, ale również sporo wad. Jedną z największych jest wydajność. Odradzam korzystanie z ASP.NET do tworzenia prostych stron, bowiem mija się to z celem i jest to moim zdaniem zbędne marnowanie zasobów serwera. Z zalet, wymienię jedną – IDE. Wersje Express Edition są dostępne do pobrania za darmo i świetnie nadają się do nauki. To niewątpliwie bardzo zachęca, do spróbowania i jest słusznym krokiem Microsoftu, który ma na celu przyciągnięcie jak największej liczby studentów.

Visual Studio, działa bardzo sprawnie i bardzo korzystny jest fakt zintegrowania, chyba wszystkich narzędzi do tworzenia witryny www (oprócz programu graficznego), w jednym miejscu. Mamy tutaj edytor WYSIWYG, czy też narzędzie do zarządzania bazą danych, a nawet tworzenie diagramów ERD.

InteliSense (podpowiadanie poleceń, zmiennych, nazw klas, parametrów funkcji i metod) i snippet’y (skróty poleceń), czy też edycja css’a to nie problem, bowiem te funkcjonalności również zostały zawarte w aplikacji.

Kwestie serwerowe, wymagają nowszych maszyn, aby działanie witryny było naprawdę przyzwoite, szczególnie, że już wymagania aplikacji takich jak np. MSSQL Server 2008 określają, czy nasz sprzęt się nadaje czy nie. Oczywiście w przypadku prawdziwych serwerów, nie ma z tym problemów, ale w naszym przypadku, do dyspozycji był naprawdę skromny sprzęt – jak widać, też się da, co prawda z wykorzystaniem starszych wersji MSSQL i Windows Server, ale jednak.

Zatem, odpowiadając na pytanie czy warto – każdy musi zdecydować sam, bilansując plusy i minusy tego rozwiązania i decydując się na nie, bądź też rezygnując. Dobrze jest je poznać, aby przekonać się czy ta filozofia tworzenia witryn, zaoferowana przez Microsoft, jest atrakcyjna dla danego programisty czy też nie.

Zachęcam do podzielenia się opiniami dotyczącymi witryny, w komentarzach do tego wpisu, a sama witryny dostępna jest pod adresem:

http://visual.wsi.edu.pl

Programowanie / Webdesign / SEO

Świetny tutorial nt. projektu graficznego witryny.

CSS3, z czym to się je?

Praktyczne przykłady wykorzystania jQuery.

Programowanie obiektowe .bat

Google rozgryzione?

Spory zbiór darmowych paczek z wektorami.

Z przymrużeniem oka

„Dlaczego korzystasz z Avasta? – Bo jest darmowy, dobry, jak wchodze na pornusy to mi nie ściąga różnych wirusów” …

Hmm, ja rozumiem ewolucję, ale to jest wręcz rewolucja.

Na koniec film prezentujący co się dzieje z naszymi głowami, gdy za dużo siedzimy przy komputerze (polecam w HD).